Wzięła głęboki oddech i natychmiast zaczęła dziko kaszleć. Opera Nora była wypełniona przede wszystkim kurzem.
- Czy nie zasłużyłem na twą wdzięczność?
MC zadrżała. Ten głos! Głos, który doprowadził ją aż tutaj, ucząc wszystkiego, co umiała. Głos, który koił jej smutki i czule ją usypiał, który tęsknie wołał do niej po nocach...
- Czego żądasz, aniele? - wyszeptała drżącymi wargami. Przymknęła kusząco oczy, a oddech jej znacznie przyspieszył, gdy niewinną, dziewiczą wyobraźnię nawiedzały coraz to nowe sposoby na okazanie tajemniczemu Aniołowi oddania i bezdennej wdzięczności.
- Czy na pewno jesteś gotowa? - tym razem głos zabrzmiał z innej loży. MC westchnęła tęsknie, myśląc jak piękna i mistyczna jest jej sytuacja.
- Tak, mój aniele, mój panie, dam ci wszystko - wyszeptała cicho.
- Co? - Głos nie dosłyszał.
- Tak! - powtórzyła zażenowana.
- Słuchaj więc uważnie, MC, moje dziecko. Przede wszystkim, MC to nawet nie jest imię. Muszę nazywać cię jakoś normalnie. Przynajmniej w zapisie.
- Słucham?
- Słuchaj! Od dzisiaj jesteś Emsii. Przez dwa "i". Apeluję autorów o odnotowanie.
Emsii uznała, że anielskie sprawy są ponad nią.
- Więc? Co mam zrobić, by ci podziękować, aniele?
Po sali rozległ się chichot, który szybko zamienił się w histeryczny śmiech.
Po sali rozległ się chichot, który szybko zamienił się w histeryczny śmiech.
- Eee... aniele?
- Proszę, powiedz to jeszcze raz - wykrztusił głos.
- Aniele?
- Boże, to nigdy nie przestanie mnie bawić.
Emsii milczała z godnością. Głos odchrząknął.
- Emsii, byłaś mi posłuszna bardzo długo i wiedz, że jestem z ciebie dumny. Doceniam, wręcz admiruję twoje oddanie. Pracowałaś ciężko i wierzę, że jesteś mi wierna. Ale nadszedł czas ostatecznej próby, Emsii. Jest coś, czego potrzebuję i tylko ty możesz to dla mnie zdobyć.
Jej oczy się zaszkliły. Gdyby tylko gardło nie zacisnęło jej się ze wzruszenia! Powiedziałaby mu, że dla niego zrobi wszystko, że pójdzie na koniec świata, przyniesie, czego sobie tylko zażyczy! Będzie kraść, palić, mordować. Poderżnie Yoosungowi gardło, jeśli będzie trzeba.
- Czy mam poderżnąć Yoosungowi gardło? - spytała cichutko.
Głos przez chwilę milczał.
- Nie. To coś znacznie bardziej niebezpiecznego, Emsii. Nie śmiałbym prosić ciebie o to, gdybym tak bardzo tego nie potrzebował. A Yoosung jeszcze się nam przyda, Emsii.
Stłumiła chichot. Znów z innego zakamarka dało się słyszeć wzburzony, majestatyczny szelest peleryny.
- Śmiesz kpić z zadania, jakie ci powierzam? Głupia, głupia dziewczyno!
- Przepraszam! - wykrzyknęła, opadając na kolana. - Przepraszam, aniele, to z radości bycia twoją uczennicą!
- No już dobrze. Wstań, Emsii. Podłogi tutaj są bardzo zakurzone. Więc... zadanie.
- Tak - odpowiedziała wzruszona.
- Emsii, moja słodka kruszynko...
- Tak?
- Musisz, młodziutka synogarlico...
- Tak?
- Chcę, żebyś...
- ...tak?
- Emsii.
- ...
- Musisz...
Przełknęła ślinę.
- Czy wymyśliłeś już to zadanie, aniele?
- Nie bądź bezczelna - ofuknął ją Głos.
- Przepraszam.
Zapadła cisza. W zakurzonej, ciemnej sali słychać było jedynie ciężki oddech Emsii i echo Party Rock Anthem słuchanego gdzieś w głębi budynku.
- Emsii, powierzam ci misję...
Booty move away like she on the block
Where the drink I got's to know
Where the drink I got's to know
- Musisz...
Emsii czubkiem buta zaczęła rysować w kurzu fantazyjne wzory do rytmu słyszanej piosenki.
Party rock is in the house tonight
Everybody just have a good time
Everybody just have a good time
- Musisz ukraść kota Jumina - ogłosił w końcu Głos.